 |
 |
||||
|
|
Het Cornish Het Cornish, de taal van Cornwall, begon zich te ontwikkelen vanaf 2.000 v.Chr. als taal van de Dumnonii, een stam die in het westen van Brittannië leefde. Rond die tijd werd het Brits over een groot deel van Engeland, Cornwall en Wales gesproken. Het was een taal die veel gemeenschappelijk had met de Gallische taal. Toen de Romeinen invielen, bleef het Brits behouden en het werd nog gesproken toen de legioenen het eiland verlieten. In de vijfde eeuw vielen de Cornishe Kelten Bretagne binnen. Ze stichtten geen staat, maar legden desalniettemin de basis voor het Bretons, de taal van Bretagne die nog steeds wordt gesproken.
In de 14de eeuw sprak de meerderheid van de Cornish de Cornishe taal, wat geschat wordt op ongeveer 30.000. De bevolkingsgroei ging echter door, maar het aantal Cornishsprekenden bleef stabiel omdat steeds meer mensen het Engels vaardig werden. Hierdoor werd het Engels de officiële taal, maar de Cornishe mensen spraken nog steeds hun eigen taal in het dagelijks leven. Vanaf 1300 begon het Cornish minder gesproken te worden in het oosten, hoewel contacten met de Bretons de taal stimuleerden. In deze tijd werden de verzameling Cornishe mirakelspelen, de Ordinalia genoemd, geschreven om de bevolking de leer van de kerk bij te brengen. Cornishe revoluties tegen de Engelsen in 1497 en 1549 leidden tot een verdere neergang van de Cornishe taal. Engels verving na de reformatie het Latijn als kerktaal, maar de bevolking van Cornwall wilde dat Cornish, niet Engels, Latijn zou vervangen. Hun opstand werd echter neergeslagen en zo werd een groot deel van de oorspronkelijke sprekers gedood. Engels verspreidde zich verder en Cornish werd steeds minder gesproken. De laatste die alleen Cornish sprak stierf in de late 18de eeuw, hoewel veel mensen tweetalig waren door de 19de eeuw heen. Er zijn verschillende mensen waarvan wordt geclaimd dat zij de laatste Cornishsprekenden waren, maar dit valt niet te bewijzen. Zelfs tot in de jaren ’40 van de vorige eeuw telden de Cornishe vissers hun vis in het Cornish. In 1904 publiceerde Henri Jenner het boek ‘handboek van de Cornishe taal’, dat hij gebaseerd had op het Middel-Cornish van de 14de en 15de eeuw, wat hij gemodeniseerd had volgens de spellingsregels van het Bretons en het Welsh. Dit boek werd de basis van het leren van en lesgeven in het Cornish. Hierop volgde in 1929 ‘Cornish voor allen’ en in 1938 een woordenboek van Robert Morton Nance, waarin de spelling en de uitspraak werd uitgelegd. Hij had dit boek gemaakt met de hulp van de mensen die nog een klein beetje Cornish spraken. Daarnaast was in 1928 de traditie van de Cornishe Gorsedd, een festival in dichtkunst en zang, weer nieuw leven ingeblazen.
Er zijn in totaal 3.000 mensen die in meer of mindere mate Cornish spreken, waarvan 300 dit goed kunnen. Er wordt vandaag de dag zowel geünificeerd, gemeenschappelijk en herzien geünificeerd Cornish gesproken. De drie verschillende versies zijn echter niet zo afwijkend van elkaar dat het onmogelijk is met elkaar te communiceren. Tegenwoordig deelt het Cornish ongeveer 80% van zijn woorden met Bretons, 75 % met Welsh en 35% met Iers- en Schots-Gaelic. Het Cornish is nog niet erkend als officiële taal, waardoor er niet veel overheidssteun voor is. Daarom is het moeilijk om iets over de toekomst van het Cornish te zeggen. Zie ook: Celtic Webmerchant:
|
|
|||
 |
|||||
|
copyright © 2008 CelticBritain.net, Alle rechten voorbehouden. Sitemap Contact |
|||||
De Romeinen werden opgevolgd
door de Anglo-Saksen, die langzaamaan de Kelten verdreven naar de
verafgelegen gebieden in Brittannië. Door de slag bij Deorham in
ongeveer 577 werden de Kelten van Somerset, Dorset, Devon en Cornwall
gescheiden van de Welshmen. Van toen af aan ontwikkelde het Cornish zich
onafhankelijk van het Welsh. In 936 werden de grens tussen Cornwall en
Engeland gesteld op de rivier Tamar.
In 1967 werd het Cornish
Language Board opgezet om het geünificeerde Cornish onder de aandacht te
brengen. Dit werd zo bekritiseerd in het boek ‘de talen van Brittannië’
van professor Glanville Price, dat men besloot een nieuwe versie Cornish
op te maken. Het gemeenschappelijk Cornish werd in 1987 ingevoerd en had
een systematischere aanpak van spelling, grammatica en uitspraak. In
1995 stelde Nicholas Williams een nieuwe versie van het geünificeerde
Cornish voor en hij publiceerde een woordenboek in 2000. 
