|
|
|
||||
|
|
Kelten in Frankrijk en België
De Romeinen verdeelden Gallië in Gallia Narbonensis of de Provincia, het gedeelte van de Languedoc en de Provence wat ze als eerst veroverden, en Gallia Comata. Gallia Comata was weer verdeeld in de Aquitani, de Galli en de Belgae. Vandaag de dag wordt Gallië gedefinieerd als ‘het gebied waar men de Gallische taal of dialecten daarvan sprak’. Het Gallisch werd tenminste tot in de 6de eeuw n.Chr. in Frankrijk gesproken.
Geschiedenis Zo ontwikkelde de Gallische cultuur zich in relatieve rust, totdat Rome binnenviel, omdat ze contact wilde houden met haar nieuwe Spaanse provincie. Ze had de strook tussen de Rhônevallei en de Pyreneeën al in haar bezit, maar toen de Massiliotes haar hulp inriepen voor het beleg van Entremont, een stad van de Saluvii, greep Rome haar kans. In 124-123 v.Chr. werd de stad vernietigd en vestigde Rome een fort bij Aquase Sextiae, het hedendaagse Aix. Nadat Rome de Saluvii had gevraagd zich over te geven, kwamen de Allobroges en andere stammen onmiddellijk in opstand. Onderhandelingen tussen Bituirus, koning van de Arveniërs, en Rome liepen tot niets uit en leidden tot oorlog, waarin de Arveniërs het onderspit dolven. Rome had het gebied van Gallia Narbonensis veroverd en kreeg direct contact met de andere Gallische stammen. Door de oorlog tussen de Arveniërs en Rome werden de Haeduers naar de Romeinen gelokt, die altijd al met de Arveniërs in onmin leefden. De Haeduers sloten een bondgenootschap met de Romeinen, dit was de opmaat van de inname van geheel Gallië.
Ongeveer één miljoen mensen (waarschijnlijk 1 op de 4 van de Galliërs) stierven als gevolg van Romeinse deportaties en expedities, een tweede miljoen werd als slaaf meegevoerd, 300 stammen werden onderworpen en 800 steden werden vernietigd. Alle inwoners van de stad Avaricum (Bourges, in totaal 40.000) werden afgeslacht. En dit alles om de Galliërs beschaving te brengen.
Religie
Samenleving De stammen organiseerden zichzelf in pagi en deze organiseerden zich weer in civitates, samenlevingen, zoals de Romeinen ze noemden. Er waren in totaal zestien civitates en deze zouden uiteindelijk de kerkelijke structuur van Frankrijk vormen, die tot aan de Franse Revolutie bleef bestond. De stammen waren onderling verdeeld, zelfs binnen de pagus of de civitas. Alleen in de tijd van Caesars oorlogen wist een man, Vercingetorix, de stammen bijeen te brengen, maar zelfs toen bleven de stammen verschillend.
Een van de opvallendste
kenmerken van de Gallische samenleving is dat er na 400 n.Chr. vrijwel
geen bewijs is van handel met de Mediterrane wereld. Afgezien van een
Italische emmer in het graf van Waldagsheim, Duitsland, zijn er geen
vondsten afkomstig van dat gebied tot 200 v.Chr., de tijd dat de eerste
Germanen Gallië binnenvielen. Er was mogelijk geen handel met het gebied
ten zuiden van de Alpen, omdat de Kelten bij hun invasie van
Noord-Italië de noord-Etruskische handelssteden hadden vernietigd.
Hierna kwamen Noord-Italië en iets later de Balkan
Zie ook:
De Kelten Celtic Webmerchant:
|
|
|||
 |
|||||
|
copyright © 2008 CelticBritain.net, Alle rechten voorbehouden. Sitemap Contact |
|||||
De eerste Kelten die een
belangrijke rol in de klassieke wereld speelden, waren de Galliërs, die
in de gebieden van België, Frankrijk en Zwitserland woonden. Zij waren
het, die Rome plunderden en later Griekenland invielen; zij waren het
ook die naar Noord-Italië en Asia Minor migreerden om in Turkije bekend
te worden onder de naam van de Galaten.
werd rond
500 v.Chr. de La Tènecultuur overgenomen. Vanuit Gallië verspreidde de
La Tènecultuur zich west- en noordwaarts, naar Groot-Brittannië en
Ierland. Dit kwam deels door handel, deels door migratie. Met name bij
Caesars oorlogen in Gallië migreerden veel Keltische stammen van het
vasteland naar de Britse eilanden, zo waren er Parisii en Belgiae
bijvoorbeeld in zowel Frankrijk als in Brittannië te vinden.
In 58 v.Chr. viel de Romeinse
proconsul en generaal Julius Caesar Gallië binnen, met als reden dat hij
de Haeduers, nota bene de machtigste stam onder de Galliërs, wilde
beschermen tegen invallen van de Helvetiërs. Met de hulp van de Haeduers
en enkele andere stammen wist hij Gallië te veroveren. De Averni, onder
leiding van Vercingetorix, weigerden zich echter neer te leggen bij
Romeinse overheersing en kwamen in opstand. Na de succesvolle slag bij
Gergovia, hoofdstad van de Averni, sloten andere stammen, zelfs de
Haeduers, zich bij de opstand aan. De stammen groepeerden zich bij de
stad Alesia, de hoofdstad van de Mandubii dat als navel van Gallië werd
beschouwd. Hier werden de stammen uiteindelijk verslagen. Vercingetorix
werd meegevoerd en in Rome terechtgesteld.
De Galliërs waren een
agrarische samenleving die in stamverbanden was georganiseerd. Er waren
vele stammen in het gebied, de een machtiger dan de ander. Een stam werd
geregeerd door een koning of een gekozen stamhoofd, die werd bijgestaan
door een senaat. De Haeduers werden niet geregeerd door de koning, maar
door de Vergobret (rechtsvoltrekker), die dezelfde taken als de koning
had.
onder Keltische
invloed. Het is echter interessanter dat het Griekse Massalia
(Marseilles) waarschijnlijk niet met het gebied rond en boven de Rhône
handelde. Dit komt mogelijk doordat haar bewegingsvrijheid werd ingedamd
door de Carthagers, waardoor ze slechts op kleine schaal met zuidelijk
Gallië handelde en vocht. Mogelijk hadden de Galliërs ook geen behoefte
aan handel met de Grieken, doordat de bevolkingsdichtheid was afgenomen
door migratie of doordat de bevolking buitenlandse invloeden wilde
weren.
