Keltische instrumenten

Bodhrán
 De bodhrán is een Ierse drum, die meestal zittend wordt bespeeld. Hij werd al rond 1600 gebruikt en men denkt dat hij is ontstaan uit een vroegere oorlogstrom. Over een zijde van de drum is een geitenvel gespannen, de andere zijde is open, zodat een hand van de speler tegen het vel kan duwen om de stemming te bepalen. De bodhrán wordt bespeeld met een cipín, een trommelstok met twee slageinden, of met de blote hand.

 

Carnyx
De carnyx was een lange, Keltische trompet van brons die werd gebruikt van 300 v.Chr. tot 200 n.Chr.. Hij werd verticaal vastgehouden en de kop was vaak van een zwijn. De carnyx werd meestal gebruikt in oorlogssituaties, om vrienden te bemoedigen en vijanden angst aan te jagen. Opvallend is dat er ook in Schotland een bronzen carnyx is gevonden, wat betekent dat hij werd gemaakt van gerecycled Romeins metaal aangezien er in Schotland zelf geen brons wordt gevonden. Ook in de rest van Groot-Brittannië, Frankrijk, een deel van Duitsland en tot aan het oosten in Roemenië, maar ook in India werden ze waarschijnlijk gebruikt, getuige verschillende reliëfs. Veel Keltische huurlingen namen carnyces mee tijdens hun marsen, ze werden gebruikt bij de inval van Delphi in 279 v.Chr., bij de gevechten tegen Caesar en Claudius.

 

Crwth
De crwth is een snaarinstrument dat vooral in Wales, maar vroeger ook in de rest van Europa gespeeld werd. De Engelse naam voor het instrument is crowd, crout of crouth. De crwd zoals die vandaag de dag wordt gespeeld, is ontstaan rond het begin van de zestiende eeuw en was niet, zoals vaak wordt gedacht, het instrument dat vaak werd gespeeld door de Welshe barden. Mogelijk is het een opvolger hiervan. Na de opkomst van de evangelistische kerk in Wales verdween de crwth vrijwel helemaal, maar tegenwoordig worden er weer reconstructies van gemaakt. Het instrument heeft vier snaren en een paar bassnaren, die worden bespeeld met de vingers of een strijkstok. Meestal wordt hij tijdens het spelen tegen de schouder gehouden.

 

Gue
De gue was een soort lier dat werd gespeeld in de Shetland eilanden en waarschijnlijk leek op het vikinginstrument de giga. Hij wordt vandaag de dag niet meer bespeeld en er wordt gezegd dat hij maar twee snaren had en op dezelfde manier als de cello bespeeld werd.

 

Pennywhistle
De pennywhistle of tin whistle is een simpel, hoog fluitje met zes vingergaten. Hij stamt zeker uit de 12de eeuw n.Chr., maar een voorloper werd waarschijnlijk al in de 3de eeuw bespeeld in Ierland. Tegenwoordig zijn ze vaak van messing met een plastieken mondstuk. Ze worden met name in Ierland gespeeld, maar ook in andere soorten folkmuziek gebruikt.

 

 

 

 

 

 

De Pibgorn

De pibgorn is een rietinstrument uit Wales. Het heeft één riet en normaalgesproken zes vingergaten en een duimgat en is normaalgesproken gemaakt van hout, alhoewel historische pibgyrn ook van bot gemaakt waren. Het mondstuk en het uiteinde is gemaakt van hoorn.

De pibgorn stamt minstens uit de 10de eeuw n.Chr., toen hij werd vernoemd in de wetten die bepaalden dat elke hoofdmuzikant een harp, een crwth en een pibgorn moest hebben, maar waarschijnlijk is hij nog ouder. Het is mogelijk dat het instrument niet alleen in Wales, maar ook op de rest van de Britse eilanden bespeeld werd. Net als andere instrumenten, is het spelen van de pibgorn nieuw leven ingeblazen door de algehele roots revival in de Keltische landen.

Celtic Webmerchant:

c                
 Tweehandig zwaard  € 75,90  Welsh longbow  € 79,20           Romeinse kruik  € 28,-

 

copyright © 2009 CelticBritain.net, Alle rechten voorbehouden.           Sitemap  Contact